مقدمه ای بر ساینده ها

ساینده ها مواد تیز و سختی هستند که برای ساییدن سطوح مواد نرم تر استفاده می شوند. دو دسته از ساینده ها وجود دارد: ساینده های طبیعی و ساینده های مصنوعی. بر اساس سختی، دو دسته وجود دارد: ساینده های فوق سخت و ساینده های معمولی. ساینده‌ها از مواد شوینده خانگی نرم‌تر و ساینده‌های سنگ‌های قیمتی گرفته تا سخت‌ترین مواد یعنی الماس را شامل می‌شود. ساینده ها مواد ضروری برای تولید هر محصول دقیق هستند. بسیاری از ساینده های طبیعی با ساینده های مصنوعی جایگزین شده اند. به جز الماس، عملکرد ساینده های طبیعی پایدار نیست، اما همچنان ارزش مصرف خود را دارند. الماس سخت ترین ساینده است. این محصول عمدتاً در آفریقای جنوبی تولید می شود و 95٪ از کل تولید جهان را تشکیل می دهد و بقیه در برزیل، استرالیا، گویان، ونزوئلا و جاهای دیگر است. الماس های صنعتی از رنگ سفید تا مشکی متغیر هستند. پس از خرد شدن، می توان آنها را به چرخ های سنگ زنی، تسمه های ساینده، چرخ های پولیش و پودر ساینده تبدیل کرد.
ترکیب شیمیایی کوراندوم طبیعی آلومینا است که عمدتاً در آفریقای جنوبی تولید می شود. برای صیقل دادن و آسیاب کردن شیشه استفاده می شود. سنباده نیز شکل طبیعی اکسید آلومینیوم است. به طور کلی، به اندازه کوراندوم خالص نیست. عمدتاً در یونان و ترکیه تولید می شود و بیشتر برای ساختن سنباده یا سمباده استفاده می شود. ساینده های گارنت در سندبلاست، برش واترجت، ساخت ساینده های پوشش داده شده، مواد فیلتر، سنگدانه های کف مقاوم در برابر سایش و غیره استفاده می شود و بیشتر در صنایع سخت افزاری، فولاد، ریخته گری، سرامیک، آلومینیوم، چوب و چرم استفاده می شود. سنگ چخماق اغلب برای ساخت کاغذ سنباده استفاده می شود. کوارتز اولین ماده برای چرخ های آسیاب بود و هنوز هم برای ساخت ابزارهای برش و پردازش شیشه استفاده می شود. پوکه از آتشفشان ها به دست می آید و ماده اولیه برای ساخت پودر پولیش است. خاک دیاتومه یکی از مواد تشکیل دهنده پودر پولیش و سنگ روغنی است. سایر ساینده های طبیعی عبارتند از: تالک، سیلیس، فلدسپات، سیلیس سیاه و گچ.