پیچ های ترکیبی و پیچ های سر سوکت یک عنصر اتصال مکانیکی رایج هستند که برای تثبیت و اتصال تجهیزات و سازه های مختلف استفاده می شود. به منظور جلوگیری از پدیده شل شدن، می توان درمان های زیر را اتخاذ کرد.
استفاده از قفل کننده ها: هنگام مونتاژ پیچ ها می توان از قفل کننده های مناسب روی قسمت رزوه دار استفاده کرد. عامل قفل دارای خاصیت افزایش اصطکاک رزوه و اثر میرایی است که می تواند به طور موثری از شل شدن پیچ جلوگیری کند.
استفاده از واشرهای الاستیک: افزودن واشرهای الاستیک بین پیچ و سوراخ می تواند نیروی سفت بیشتری ایجاد کند و با جذب ضربه ها و ارتعاشات در هنگام لرزش یا نیرو از شل شدن پیچ جلوگیری کند.
مهره های قفلی کاربردی: مهره های قفلی مهره هایی با طراحی ویژه با عملکرد قفل هستند. آنها معمولا یک واشر الاستیک یا ساختار قفل تعبیه شده دارند که اصطکاک پیچ را برای جلوگیری از شل شدن افزایش می دهد.
استفاده از پیش بارگیری: هنگام سفت کردن پیچ ها، اعمال پیش بار مناسب می تواند سفتی سطح تماس رزوه را افزایش دهد، نیروی سفت شدن را بهبود بخشد و احتمال شل شدن را کاهش دهد.
بازرسی و نگهداری منظم: به طور منظم قطعات اتصال را بازرسی و نگهداری کنید تا مطمئن شوید که پیچ ها به درستی سفت شده اند و مشکلات شل شدن تشخیص داده شده و به موقع با آنها برخورد می شود.
توجه داشته باشید که انتخاب روش درمانی باید با توجه به کاربرد و نیاز خاص تصمیم گیری شود و روش های فوق را می توان به صورت جداگانه یا ترکیبی برای جلوگیری از شل شدن پیچ ها بسته به شرایط استفاده کرد.
