کربن عنصر اصلی تولید مواد فولادی است، بنابراین می توان مواد فولادی را به نام آهن-کربن نیز نامید. نقش اصلی کربن در فولاد عبارت است از:
یک ساختار محلول جامد برای بهبود استحکام فولاد تشکیل می دهند، مانند ساختارهای فریت و آستنیت که همگی در کربن حل می شوند؛
۲- تشکیل ساختار کاربید می تواند باعث بهبود سختی و سایش مقاومت فولاد شود. به عنوان مثال سیمانیت، Fe3C، ساختار کاربید است.
بنابراین در فولاد، هر چه میزان کربن بیشتر باشد، استحکام و سختی فولاد بیشتر است، اما پلاستیته و سختی نیز کاهش خواهد یافت. برعکس هر چه محتوای کربن پایین تر باشد، پلاستیته و سختی فولاد بیشتر و قدرت آن بیشتر است. ، سختی بر این اساس کاهش خواهد یافت.
بنابراین سطح محتوای کربن استفاده از فولاد را تعیین می کند: فولاد کم کربن (محتوای کربن<0.25%), generally="" used="" as="" profile="" and="" stamping="" materials;="" medium="" carbon="" steel="" (carbon="" content=""><0.6%), generally="" used="" as="" mechanical="" parts="" ;="" high="" carbon="" steel="" (carbon="" content="">۰٫۷٪)، به طور کلی به عنوان ابزار، چاقو و قالب استفاده می شود.
