عملیات سطحی پیچ های خودکاری: اکثر پیچ های خودکار با فسفات گالوانیزه یا روی پوشانده می شوند. آبکاری کادمیوم به دلیل هزینه بالا و سمی بودن به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد. اگر ظاهر مهم است، می توان آبکاری نیکل یا کروم را انتخاب کرد.
یکی این است که ظاهر دفع نه تنها مقیاس را افزایش می دهد (مثلاً کاهش حفره و غیره) و دوست ندارم ظاهر دفع روی گشتاور تأثیر می گذارد ، وسعت سفت کردن ، پیوند بین قدرت را تحت تأثیر قرار می دهد ، بنابراین هنگام انجام آزمایش ها باید با توجه به گالوانیزه کردن، قوانین مختلفی برای آبکاری کادمیوم یا دفع فسفات وجود دارد. هنگام آزمایش قطر سوراخ ضربه زدن قابل استفاده، پیچ های مورد استفاده باید پیچ هایی با ظاهر مشابه باشند.
مورد دوم این است که پیچ های خودکاری با سختی بالا و در مقیاس کوچک اغلب به دلیل تردی هیدروژنی استفاده نمی شوند. پیچ های خودکاری که به منظور هک شدن به آهن هستند، نباید از بین بروند. پس از دفع کربن، سختی بالا و محتوای کربن بالا تولید می شود، زمانی که این وضعیت باعث حمله آبکاری یا ترشی و دفع تردی هیدروژن می شود.
آزمایش شکنندگی هیدروژن: آزمایش تردی هیدروژن عمدتاً برای آزمایش اینکه آیا پیچ خودکار دارای هیدروژن باقیمانده در آرایش پیچ است و اینکه آیا پیچ خودکار را ترد می کند یا خیر است. (به طور کلی، شکنندگی در مدت زمان کوتاهی رخ نمی دهد و باید تنها استرس ظاهری به آن داده شود) آبکاری یا روکش پیچ ها باید همانطور که در جدول 3 قوانین آزمایش نشان داده شده است شارژ شود. واشر زیر سر پیچ نوع سر متمایز، پیچ‌های نوع (بیضی) از یک ورق فولادی با فاصله پخ منطبق استفاده می‌کنند. ضخامت واشر تخت یا قطعه فاصله نصب شده بر روی سطح یاتاقان پایینی سر باید بتواند حداکثر طول دندان نامعتبر پیچ را متناسب کند.
