پیچ های خودکار یا پیچ های سریع گیر، اتصال دهنده های سریع گیر هستند که از فولاد، گالوانیزه و غیر فعال ساخته شده اند. برای اتصال صفحات فلزی نازک (صفحه های فولادی، صفحات اره و غیره) از پیچ های ضربه ای استفاده می شود. هنگام اتصال ابتدا سوراخ پایینی رزوه دار قطعه اتصال را ایجاد کنید و سپس پیچ ضربه ای را در سوراخ پایینی رزوه دار قطعه اتصال پیچ کنید.
کربن‌سازی فرآیندی است که در آن اتم‌های کربن به سطح فولاد سفارش داده می‌شوند، ترکیب شیمیایی سطح فولاد نزدیک به فولاد پرکربن، برای فولاد کم کربن با سختی فولاد کربن بالا، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خستگی مواد کربن‌دار برای فولاد کم کربن یا کم کربن است. معمولاً فناوری کربورسازی گاز سنتی، جزء عمومی مراحل تجزیه فرآیند کربورسازی، جذب و انتشار است.
فرآیند کربوریزاسیون پیچ کوبشی با فرآیند کربوریزاسیون متوسط و عمیق متفاوت است. برای قطعه کار با عمق لایه نفوذ بیشتر از 1.{1}} میلی‌متر، مانند چرخ دنده خودرو، عمق لایه کربن‌کننده و توزیع غلظت کربن لایه نفوذ، و حتی عمق لایه نفوذی لایه بیش از حد اتوکتومی شده و لایه یوتکتومی شده لایه نفوذ ممکن است الزامات خاصی داشته باشد.
به منظور اطمینان از سرعت کربورسازی بالا، این نوع قطعات اغلب از پتانسیل کربن کربنی با پتانسیل کربن بالا به میزان 0.7 درصد -0.8 درصد اتمسفر C برای انتشار استفاده می‌کنند. به منظور کاهش اعوجاج ناشی از کوئنچ مستقیم پس از کربورسازی و کاهش سطح مارتنزیت و آستنیت باقیمانده، لازم است که پس از مرحله انتشار، کوره تا 820-860 درجه ایزوترمال خنک شود و سپس کوئنچ شود تا اطمینان حاصل کنید که لایه نفوذ و قلب دارای سختی واجد شرایط و ریزساختار خوبی هستند. این فرآیند کربوریزه کردن در مقایسه با کربوریزاسیون اسکرو نیازهای متفاوتی برای گاز حامل و گاز غنی شده دارد.
