سوالاتی در مورد سختی

1. چگونه خاموش کنیم اما سخت نباشیم؟

اغلب در محل کوئنچ شنیده می شود که قطعات بدون سخت شدن کوئنچ می شوند. هدف از کوئنچ بهبود سختی قطعات است نه سخت کوئنچ نامیده نمی شود. به نظر می رسد که از بیرون خاموش می شود، اما درون آن خاموش نمی شود. سه دلیل برای خاموش شدن به جای سفت شدن وجود دارد:

(1) دمای خاموش کردن (دمای آستنیته) کافی نیست یا زمان نگهداری ناکافی است و آستنیته شدن کامل نیست.

(2) نرخ خنک کننده ناکافی؛

(3) مخلوط.

برای این منظور می توان سه اقدام زیر را اتخاذ کرد:

(1) با توجه به اینکه آیا دمای آستنیته لایه سخت کننده روی سطح قطعات کافی است یا خیر،

تعیین این نکته ضروری است. دمای نشان داده شده روی دماسنج یا کاغذ ضبط، دمای نوک ترموکوپل است، نه دمای قطعه. لازم به ذکر است که دمای خود قطعات را می خواهیم.

(2) در نظر بگیرید که آیا خنک کردن سریع کافی است یا خیر. به منظور خاموش کردن و سخت شدن فولاد، باید با سرعتی بالاتر از نرخ خنک کننده بحرانی خنک شود. از جمله، در منطقه بحرانی شهر (حدود 550 درجه) باید با سرعتی در حدود 160 درجه سانتیگراد بر ثانیه یا بیشتر خنک شود. دمای کوئنچ و روش اختلاط نیز باید بررسی شود. علاوه بر این، قطعات قرار داده شده در مخزن یا قفس برای کوئنچ دسته ای (کوئنچ گروهی) و تک قطعه کوئنچ دو اثر خنک کننده متفاوت است، بنابراین باید به نحوه کوره توجه کرد.

(3) مشکل اختلاط چیست؟ اختلاط خطرناک ترین در عملیات حرارتی است. اگر اختلاط اتفاق بیفتد، اثر خاموش کننده مورد انتظار را نمی توان به دست آورد. ساده ترین راه برای فهمیدن اینکه آیا مخلوط مخلوط شده است، استفاده از آزمایش جرقه است. روش تست جرقه می تواند مخلوط را با توجه به جریان جرقه و شکوفه خشک کربن بررسی کند. بنابراین پرسنل عملیات حرارتی برای تسلط بر این روش، قبل از عملیات حرارتی باید آزمایش جرقه را انجام دهند، ابتدا مواد را بررسی کنید.

اقدامات فوق را همزمان انجام دهید، اما به درمان کربن زدایی یا اکسیداسیون سطح، چسبندگی پوست نیز توجه کنید. اگر کوره دارای اتمسفر کربور کننده است، بهتر است نیتروژن اضافه شود.

برای از بین بردن پوست اکسیدی می توان از روش شات پینینگ استفاده کرد. علاوه بر این، هنگامی که آستنیت باقیمانده بیشتر باشد، منجر به عدم سختی خاموش کننده نیز می شود که بهترین حالت درمان سرد است. سختی با درمان سرد بهبود می یابد.

2. چه چیزی باعث ایجاد لکه های نرم می شود؟

سختی قطعات پس از عملیات حرارتی (کوئنچ، تمپر) معمولاً با نمونه برداری بررسی می شود. در سختی اندازه گیری شده، اگر مقدار ناهموار باشد، نشان دهنده وجود لکه های نرم است. علت اصلی ایجاد لکه‌های نرم، خاموش کردن یکنواخت به جای دمای نامناسب است. دمای کوئنچینگ آنقدر ناهموار نیست، بلکه خنک کننده عمدتاً ناهموار است. اگر در نظر گرفته شود که فولاد دارای رسانایی حرارتی خوبی است، در این صورت سرعت سرد شدن ناهموار و منجر به ایجاد لکه های نرم می شود، این در نظر گرفتن مناسب تر است. البته، در صورت وقوع کربن زدایی موضعی یا کربن زدایی موضعی، حتی اگر خنک سازی یکنواخت باشد، نقطه نرم خاموش کننده نیز ایجاد می کند و در نتیجه سختی ناهمواری ایجاد می کند. تا زمانی که مواد ناهموار نباشد، می توان در نظر گرفت که سختی ناهموار ناشی از سرد شدن ناهموار است.

اگر چه دمای معتدل دارای نقاط ناهموار و نرم است، اما تا زمانی که دمای اعتدال و هدایت حرارتی فولاد در نظر گرفته شود، دمای اعتدال فولاد ناهموار چندان شدید نیست. بنابراین لکه های نرم عمدتاً در اثر خنک شدن ناهموار ایجاد می شوند. از آنجا که تلطیف مشکل سختی ناهموار را ایجاد نمی کند، بنابراین اگر نقطه نرمی وجود داشته باشد، اولین ملاحظه باید نتیجه بد خاموش کردن ناهموار باشد. بدیهی است که سختی قطعات خاموش شده از کل بیشتر از سختی تجویز شده است که ناشی از تلطیف ناکافی است. برعکس، اگر سختی کم باشد، ناشی از تلطیف بیش از حد است. در یک کلام، سختی ناهموار کوئنچ قطعات ناشی از کوئنچ ناهموار است. بنابراین اولین چیزی که باید به آن توجه کرد، خاموش کردن یکنواخت است.

به عنوان یک نکته، دقت سختی سنج راکول باید به صورت زیر باشد: خاک HRC 1; دقت سختی شاو باید Hs 3 باشد.

3. بازپخت ناکافی و نرم شدن چگونه ایجاد می شود؟

مواردی از نرم نشدن در آنیل وجود دارد که پدیده آنیل ضعیف است. بیشتر دلایل بازپخت ضعیف سرعت سرد شدن نامناسب است. . به طور کلی، در اصل، بازپخت توسط خنک کننده کوره انجام می شود. اما برای قطعات کوچک و یا سختی پذیری خوب قطعات فولادی، خنک سازی با کوره به طور غیرمنتظره ای سریع خواهد بود و باعث نرم شدن به اندازه کافی می شود. سرعت سرد شدن از دمای آستنیزاسیون تا حدود 550 درجه سانتیگراد در نرم شدن بسیار موثر است و مهم است که فولاد در این محدوده دمایی بسیار کند خنک شود. در موارد خاص، بهتر است از آنیل همدما استفاده شود، یعنی از دمای آستنیته به کوره دمای ثابت 650 ~ 680 درجه سانتیگراد برای پردازش همدما استفاده شود، در صورت استفاده از آنیل همدما، مهم نیست که چقدر سختی پذیری خوب، فولاد را می توان به طور کامل آنیل نرم کرد. .

4. دلیل نرم شدن سطح قطعات کوئنچ شده چیست؟

به طور کلی، سختی سطح قطعات کربوری شده و فرکانس بالا نرم‌تر از سطح زیرسطحی در نزدیکی سطح است که عمدتاً به دلیل آستنیت باقی‌مانده در لایه سطحی است. تنش پسماند (σr) روی سطح قسمت کوئنچ شده سطحی وجود دارد، بنابراین سطح باید سخت باشد، اما به دلیل وجود آستنیت باقیمانده، نرم است.

عملیات سرد این سطح باعث سختی و افزایش سختی می شود که گواه آستنیت باقیمانده است.

بنابراین، قطعات خاموش شده سطح نیاز به مقاومت در برابر سایش دارند، به طور کلی باید از درمان سرد استفاده کنند. طبیعتاً محل سرد باید در دمای مشخص شده (180 تا 200 درجه) دم کرده باشد.

اگر سطح را کربن زدایی کنید، البته سختی سطح کاهش می یابد. قطعات سخت شده سطحی بیشتر قطعات تمام شده هستند، بنابراین علت نرم شدن سطح به اندازه آستنیت باقیمانده کربن زدایی نیست. علت نرم شدن سطح، کربن زدایی سطح است یا آستنیت باقیمانده؟ تا زمانی که درمان سرماخوردگی را درک کند.

اگر سختی پس از درمان سرد افزایش یابد، نرم شدن ناشی از آستنیت باقیمانده است: اگر سختی بدون تغییر باشد، می توان نتیجه گرفت که نرم شدن ناشی از کربن زدایی است.

5. چگونه می توان بررسی کرد که آیا در دمای بالا تمپر شده است؟

سخت شدن ثانویه فولاد با سرعت بالا (SKH) و فولاد پوسته قالب (SKOIl). - به طور کلی از دمای بالا (500 ~ 700 درجه سانتیگراد) استفاده کنید. با این حال، تعیین اینکه آیا این قطعات بدون تمپر پس از کوئنچ هستند یا قطعات سخت شده توسط تمپر ثانویه تنها با بررسی سختی قطعات دشوار است. در این صورت، تا زمانی که تلطیف در 400 درجه: یعنی از طریق 400 درجه تمپر، اگر سخت شدن (HRC) تغییر نکند، ثابت می شود که قطعات دو بار تلطیف شده اند (تمرینگ با دمای بالا). برعکس، اگر سختی کاهش یابد، ثابت می‌شود که با دمای بالا تلطیف نشده است.