پس از اینکه میله سیم یا بیلت سیم واسطه از نظر شیمیایی مقیاس زدایی و پوشش داده شد، باید در دمای پایین گرم شود و خشک شود تا هیدروژن و رطوبت از بین رود. دما نباید خیلی زیاد باشد تا از شکست پوشش روان کننده جلوگیری شود. هیدروژن زدایی برای از بین بردن هیدروژنی است که در طول فرایند ترشی به پایه فولاد نفوذ کرده است. هدف از بین بردن جنین هیدروژن و بازگرداندن پلاستیته میله سیم است. هدف از خارج کردن رطوبت از سطح میله سیم و خشک کردن آن جلوگیری از خراب شدن رطوبت اثر بخشی لوبریکانت است. سه نوع جعبه خشک کردن در استفاده مشترک وجود دارد که جعبه هایی با درب های فوقانی هستند و اندازه مؤثر آن ها با حداکثر قطر حلقه سیم تعیین می شود. در هنگام کار، جعبه با هوای گرم ۱۵۰~۲۵۰ درجه سانتی گراد پر می شود. سرعت خشک شدن این نوع تجهیزات نسبتاً سریع، زمان حدود ۲~۱۵ دقیقه، و خشک کردن نسبتاً یکنواخت است. کوره خشک کردن تونل برای تامین منبع گرمایی به محفظه احتراق زیر کوره متکی است و دمای محفظه خشک کردن می تواند به حدود ۲۸۰ درجه سانتی گراد برسد. کف کوره با ریل چرخ دستی و باله های تابشی چدن قوسی پوشیده شده است.
میله سیم خشک شده یا بیلت سیم میانی با کمک یک نوار آویزان بر روی چرخ دستی آویزان می شود، و توسط بالابری یا دستی به کوره تغذیه می شود. هر کوره را می توان با چرخ دستی های ۱۰ تا ۱۲ بارگیری کرد. این تجهیزات ظرفیت زیادی دارند و خروجی بالایی دارند، اما شدت نیروی کار کارگران هنگام ورود و خروج از چرخ دستی بیشتر است، و دمای خشک کردن ناهموار است، و دمای پایین چرخ دستی نسبتاً بالا است. پایین کوره خشک کردن زنجیره ای یک محفظه احتراق است، و شعله می تواند از پایین به دیواره های کوره در دو طرف بازگردد و سپس از طریق فلو اجرا شود.
دمای کوره ۲۰۰~۴۰۰ درجه سانتی گراد است. در هنگام خشک شدن، میله سیم بر روی یک زنجیره متحرک قرار می گیرد، و سرعت متحرک زنجیره حدود ۱۲ متر بر دقیقه است. این نوع کوره پیشرفته تر با ظرفیت زیاد، سرعت بالا و خروجی بالا است و بر شدت کار کارگران کوره تونل غلبه می کند. معایب دمای خشک شدن بزرگ و ناهموار. درمان پوشش این است که پوشش سطح میله سیم و یا سیم متوسط خالی پس از مقیاس اکسید با یک لایه سفت است که دارای عملکرد روان کننده خاص حذف شده است، به خصوص ماده ای که می تواند به طور موثر جذب و حمل روان کننده به منطقه تغییر شکل در طول نقاشی.
