اتصال دهنده ها در بازار به عنوان قطعات استاندارد نیز شناخته می شوند، اتصال دو یا بیش از دو قسمت (یا جزء) اتصال به یک کل در هنگام استفاده از یک کلاس از قطعات مکانیکی است. اتصال دهنده ها شامل 12 دسته هستند:
1. پرچ: از دو قسمت پوسته و میله پرچ تشکیل شده است که برای بستن و اتصال صفحه با دو سوراخ استفاده می شود تا اثر کامل حاصل شود. به این شکل اتصال، اتصال پرچ یا به اختصار پرچ می گویند. پرچ یک اتصال غیرقابل جابجایی است زیرا باید پرچ های روی قطعه شکسته شود تا دو قسمتی که به هم وصل شده اند از هم جدا شوند.
2. پیچ: نوعی بست متشکل از یک سر و یک پیچ (سیلندری با رزوه خارجی) که باید به آن مهره ای تعبیه شود تا دو قسمت را با یک سوراخ از طریق سوراخ ببندد و به هم متصل کند. به این شکل اتصال، اتصال پیچ می گویند. اگر مهره از پیچ باز شود، دو قسمت را می توان از هم جدا کرد، بنابراین اتصال پیچ یک اتصال جداشدنی است.
3. گل میخ: نوعی بست بدون سر و فقط رزوه های خارجی در دو انتها. هنگام اتصال، یک سر آن باید به قسمتی که دارای سوراخ رزوه ای داخلی است، سر دیگر آن را از طریق قسمتی که دارای یک سوراخ است، پیچ کنید و سپس مهره را پیچ کنید، حتی اگر دو قسمت به هم متصل شده باشند و به یک بدنه واحد متصل شوند. به این شکل اتصال، اتصال گل میخ می گویند که یک اتصال جداشدنی نیز می باشد. عمدتاً در مواردی استفاده می شود که یکی از قطعات متصل ضخامت زیادی داشته باشد، به ساختار فشرده نیاز داشته باشد یا به دلیل جداسازی مکرر برای اتصال پیچی مناسب نباشد. ،
4. مهره ها: با سوراخ های رزوه ای داخلی، شکل به طور کلی به صورت یک ستون شش ضلعی مسطح نشان داده می شود، همچنین ستون های مربع مسطح یا استوانه ای مسطح، با پیچ، ناودانی یا پیچ های ماشینی، برای بستن و اتصال دو قسمت استفاده می شود، به طوری که آن به یک کل تبدیل می شود.
5. پیچ: همچنین توسط سر و پیچ دو قسمت از یک نوع بست را با توجه به استفاده می توان به سه دسته پیچ ماشینی، پیچ تنظیم و پیچ مخصوص تقسیم کرد. پیچ های ماشینی عمدتاً برای اتصال بین قسمتی با سوراخ رزوه ای محکم و قسمتی با سوراخ عبوری، بدون فیت مهره ای استفاده می شود (این شکل اتصال پیچی نامیده می شود، همچنین متعلق به اتصال قابل جابجایی است؛ همچنین می توان با یک سوراخ نصب کرد. مهره برای اتصال محکم بین دو قسمت با سوراخ عبوری.پیچ تنظیم عمدتاً برای تثبیت موقعیت نسبی بین دو قسمت استفاده می شود.پیچ های مخصوص مانند پیچ های حلقه بالابر برای بلند کردن قطعات استفاده می شود.
6. پیچ کوبشی: شبیه پیچ ماشینی است اما رزوه روی پیچ مخصوص رزوه پیچ مخصوص است. برای بستن و اتصال دو جزء نازک فلزی استفاده می شود، به طوری که آنها یک کل می شوند، قطعه باید از قبل یک سوراخ کوچک ایجاد کند، زیرا این پیچ دارای سختی بالایی است، می تواند مستقیماً در سوراخ قطعه پیچ شود، به طوری که قطعه از تشکیل پاسخ به نخ داخلی. این شکل از اتصال نیز یک اتصال جداشدنی است.
7. میخ های جوشی: به دلیل انرژی نور و سر میخ (یا بدون سر میخ) از بست های مختلف تشکیل شده است، با روش جوشکاری برای تثبیت آن بر روی یک قطعه (یا جزء)، به منظور اتصال به قسمت های دیگر.
8. پیچ چوبی: شبیه پیچ ماشینی است، اما رزوه روی پیچ دنده پیچ مخصوص چوب است، می تواند مستقیماً به جزء (یا قسمت) چوب پیچ شود، برای بستن یک قطعه فلزی (یا غیر فلزی) با یک سوراخ از طریق و یک جزء چوبی با هم. این اتصال نیز یک اتصال قابل جابجایی است.
9. واشر: نوعی بست با شکل حلقوی اریب. بین سطح نگهدارنده پیچ ها، پیچ ها یا مهره ها و سطح قطعات اتصال، در افزایش سطح تماس قطعات متصل، کاهش فشار در واحد سطح و محافظت از سطح قطعات متصل از آسیب نقش دارد. نوع دیگری از واشر الاستیک نیز می تواند در جلوگیری از شل شدن مهره نقش داشته باشد.
10. حلقه نگهدارنده: برای نصب در شیار شفت یا شیار سوراخ دستگاه و تجهیزات، نقش جلوگیری از حرکت شفت یا سوراخ روی قطعات را ایفا می کند.
11. پین ها: عمدتاً برای موقعیت یابی قطعات استفاده می شود، برخی نیز می توانند برای اتصال قطعات، تعمیر قطعات، انتقال قدرت یا قفل کردن سایر بست ها استفاده شوند.
12. مجموعه ها و جفت های اتصال: مجموعه ها به دسته ای از اتصال دهنده ها اطلاق می شود که به صورت ترکیبی عرضه می شوند، مانند پیچ ماشینی (یا پیچ، پیچ خود عرضه شده) و واشر تخت (یا واشر فنری، واشر قفلی). جفت کوپلینگ به دسته ای از بست ها اطلاق می شود که در ترکیب با پیچ، مهره و واشر مخصوص مانند جفت کوپلینگ سر شش گوش بزرگ برای سازه فولادی عرضه می شوند.
