آنیلینگ فولاد چیست؟
بازپخت فولاد: آنیل یک فرآیند عملیات حرارتی است که در آن فولاد تا دمای بالاتر یا پایین‌تر از نقطه بحرانی AC1 گرم می‌شود، برای مدت زمان معینی نگه داشته می‌شود و سپس به آرامی در کوره سرد می‌شود تا ساختاری نزدیک به حالت تعادل به دست آید. .
انواع آنیلینگ:
با توجه به دمای گرمایش، می توان آن را به بازپخت بالا یا پایین تر از دمای بحرانی AC1 تقسیم کرد. اولی شامل بازپخت کامل، بازپخت ناقص، بازپخت کروی و بازپخت همگن می شود. دومی شامل بازپخت کریستالیزاسیون مجدد و بازپخت تنش زدایی می شود. با توجه به روش خنک کننده، می توان آن را به آنیل همدما و آنیل خنک کننده پیوسته تقسیم کرد.
اهداف آنیلینگ:
1. بازپخت کامل: آنیل کامل یک فرآیند عملیات حرارتی است که در آن فولاد تا 20-30 درجه بالاتر از AC3 گرم می شود، برای مدت زمان کافی گرم نگه داشته می شود تا ساختار کاملا آستنیته شود و سپس به آرامی در کوره خنک می شود تا به دست آید. ساختاری نزدیک به حالت تعادل این عمدتا در فولاد هیپویوتکتوئیدی استفاده می شود. هدف آن پالایش دانه ها، حذف تنش داخلی و سخت شدن کار، بهبود چقرمگی پلاستیک، یکنواخت شدن ترکیب شیمیایی و ساختار فولاد، بهبود عملکرد برش فولاد، و از بین بردن عیوب در فولاد ساختاری کربن متوسط است. عیوب مانند بافت ویدمانستاتن و بافت باند.
2. بازپخت ناقص: آنیل ناقص به این صورت است که فولاد را بین AC1-AC3 (فولاد هیپویوتکتوئید) یا AC{3}}ACcm (فولاد هایپریوتکتوئید) گرم کنید، آن را برای مدت معینی نگه دارید و سپس به آرامی سرد کنید. آن را با کوره برای به دست آوردن حالت نزدیک به تعادل. فرآیند عملیات حرارتی بافت برای فولاد هیپویوتکتوئیدی، در صورتی که توزیع ساختار اصلی فولاد مناسب باشد، می توان از آنیل ناقص به جای آنیل کامل استفاده کرد تا تنش داخلی از بین برود و سختی کاهش یابد. برای فولاد هایپریوتکتوئید، بازپخت ناقص عمدتاً برای به دست آوردن ساختار پرلیت کروی برای حذف تنش داخلی، کاهش سختی و بهبود عملکرد برش است.
3. بازپخت کروی: آنیلینگ کروی یک فرآیند عملیات حرارتی است که کاربیدهای موجود در فولاد را کروی می کند و پرلیت دانه ای به دست می آورد. به طور عمده برای فولاد یوتکتوئید، فولاد هیپریوتکتوئید و فولاد ابزار آلیاژی استفاده می شود. هدف آن کاهش سختی، بهبود عملکرد برش، یکنواخت سازی ساختار و آماده سازی سازه برای کوئنچ است.
4. بازپخت هموژنیزاسیون: همچنین به عنوان بازپخت انتشاری شناخته می شود، این یک فرآیند عملیات حرارتی است که در آن شمش های فولادی، ریخته گری یا بیلت های آهنگری تا دمای کمی پایین تر از خط جامد گرم می شوند و برای مدت طولانی گرم نگه داشته می شوند و سپس به آرامی خنک می شوند. دمای اتاق. هدف آن حذف جداسازی دندریت و جداسازی منطقه ای تولید شده در طی فرآیند انجماد شمش ها یا ریخته گری و همگن سازی ترکیب و ساختار است.
5. بازپخت تبلور مجدد: یک فرآیند عملیات حرارتی است که در آن فلز تغییر شکل سرد در بالای دمای تبلور مجدد برای مدت زمان مناسب گرم می شود و سپس به آرامی تا دمای اتاق خنک می شود. هدف آن تبدیل دانه های تغییر شکل یافته به دانه های هم محور یکنواخت، حذف سخت شدن کار و تنش داخلی باقیمانده و بازگرداندن ساختار و خواص فولاد به حالت قبل از تغییر شکل سرد است.
6. بازپخت کاهش استرس: یک فرآیند عملیات حرارتی که در آن فلز تغییر شکل سرد تا دمایی کمتر از دمای تبلور مجدد گرم می شود، برای مدتی گرم نگه داشته می شود و سپس به آرامی تا دمای اتاق خنک می شود. هدف اصلی آن حذف تنش داخلی باقیمانده (عمدتاً اولین نوع تنش داخلی) در قطعات ریخته گری، آهنگری، جوشکاری و قطعات کار ماشینکاری شده است، به طوری که باعث بهبود پایداری ابعادی و کاهش تمایل قطعه کار به تغییر شکل و ترک خوردگی شود.
