در طول فرآیند کوئنچ، زمانی که تنش عظیم ایجاد شده توسط کوئنچ بیشتر از استحکام خود ماده باشد و از حد تغییر شکل پلاستیک فراتر رود، ترک ایجاد می‌شود. ترک های خاموش کننده اغلب اندکی پس از شروع تبدیل پستانداران رخ می دهد. توزیع ترک ها قوانین خاصی ندارد، اما به طور کلی به راحتی در گوشه های تیز و جهش های مقطع قطعه کار ایجاد می شود.
ترک خوردگی فرونشاننده مشاهده شده در زیر میکروسکوپ ممکن است ترک بین دانه ای یا ترانس دانه ای باشد. برخی شعاعی هستند و برخی خطوط یا شبکه های مجزا هستند. ترک های خاموش کننده ناشی از سرد شدن بیش از حد در ناحیه تبدیل مارتنزیتی اغلب به صورت ترانس دانه ای توزیع می شوند و ترک ها واقعی هستند و ترک های کوچک بدون شاخه در اطراف آنها وجود دارد. ترک های خاموش کننده ناشی از دمای گرمایش خاموش کننده بیش از حد در امتداد دانه ها با انتهای ترک تیز توزیع می شوند و ویژگی های گرمایش بیش از حد را نشان می دهند: مارتنزیت سوزنی درشت را می توان در فولاد ساختاری مشاهده کرد. یوتکتیک را می توان در فولاد ابزار مشاهده کرد. یا کاربیدهای زاویه ای قطعات کار فولاد با کربن بالا با کربن زدایی سطحی مستعد ایجاد ترک های شبکه پس از کوئنچ هستند. این به این دلیل است که انبساط حجمی لایه کربن‌زدایی سطحی در هنگام کوئنچ و خنک‌سازی کوچکتر از هسته بدون کربن است و مواد سطحی با انبساط هسته به شکل شبکه‌ای کشیده می‌شوند.
اشکال اساسی ترک های خاموش کننده عمدتاً عبارتند از: ترک های طولی، ترک های عرضی، ترک های شبکه و ترک های لایه برداری و غیره. شرایط خاص به شرح زیر تحلیل می شود:
1. ترک های طولی بیشتر در قطعات فولادی سخت شده ایجاد می شوند و تنها زمانی می توانند ظاهر شوند که تنش کششی مماسی روی سطح از تنش کششی محوری بیشتر باشد. این نوع ترک ها در امتداد جهت محوری، از ترک سطحی تا مرکز پخش می شوند.
2. ترک های عرضی در ناحیه انتقال بین لایه سخت شده و هسته سخت نشده زمانی که قطعه کار سخت نشده است رخ می دهد. مشخصه تنش داخلی این است که سطح فشرده می شود و تنش فشاری در فاصله معینی از سطح به تنش کششی تبدیل می شود. تنش کششی محوری بزرگترین تنش است که منجر به ترک های عرضی می شود.
3. تمرکز تنش: قطعات دارای زاویه، بریدگی و شیار روی قسمت های ترک خورده مستعد تمرکز تنش هستند. همراه با کوئنچ و سرد شدن ناهموار، ترک ها اغلب در این قسمت ها ایجاد می شوند. این نوع ترک هیچ ویژگی مورفولوژیکی ثابتی ندارد.
4. ترک‌های مشبک، ترک‌های سطحی با عمق کم هستند، معمولاً در محدوده 0.01-2 میلی‌متر. ترک‌ها را می‌توان در هر جهتی جهت داد تا یک شکل شبکه‌ای شکل بگیرد. پس از کربن زدایی سطح قطعه کار فولاد پرکربن، حجم مخصوص مارتنزیت آن کوچکتر می شود، در نتیجه تنش کششی روی سطح ایجاد می شود و در نتیجه ترک های شبکه ایجاد می شود.
5. ترک‌های لایه‌برداری در نواحی بسیار نازک که در آن تنش به شدت تغییر می‌کند رخ می‌دهد، و لایه‌برداری سطحی زمانی رخ می‌دهد که ترک‌های داخلی که به موازات سطح کمین کرده‌اند، به شدت گسترش می‌یابند.
