پیچ و مهره ها می توانند در اندازه ها و شکل های مختلف باشند، اما فرآیند تولید اولیه معمولاً یکسان است. سیم فولادی سرد فورج ابتدا به شکل صحیح ساخته می شود، سپس برای افزایش استحکام و عملیات سطحی برای افزایش دوام، قبل از حمل، عملیات حرارتی می شود. با این حال، برای طرح های پیچ و مهره پیشرفته تر، فرآیند تولید را می توان با بسیاری از مراحل اضافی گسترش داد. سرسرد با سیم‌های فولادی بزرگ شروع می‌شود که باز شده و به طول مشخصی بریده می‌شوند. طبق الزامات ISO 898-1، گریدهای فولاد در سراسر صنعت استاندارد شده است. سپس با استفاده از ابزارهای مخصوص، سیم را به شکل سرد آهنگری می کنند و به شکل صحیح در می آورند. این اساساً جایی است که فولاد در دمای اتاق با فشار زیاد از طریق یک سری قالب‌ها قالب‌گیری می‌شود. خود این ابزار می تواند بسیار پیچیده باشد و دارای حداکثر 200 قسمت مختلف با تلورانس یک صدم میلی متر باشد. پس از تکمیل، آهنگری سرد تضمین می کند که پیچ ها به سرعت، در مقادیر زیاد و با یکنواختی بالا تولید می شوند. برای طرح های پیچیده تر پیچ، کانتورینگ را نمی توان تنها با آهنگری سرد تشکیل داد و ممکن است نیاز به تراشکاری یا سوراخکاری اضافی باشد. چرخش شامل چرخاندن پیچ و مهره ها با سرعت بالا در حین برش فولاد برای به دست آوردن شکل و طرح مورد نظر است. می توان از سوراخ های حفاری برای سوراخ کردن پیچ ها استفاده کرد. در صورت تمایل، ممکن است برخی از پیچ‌ها واشرهایی نیز در این مرحله از فرآیند وصل شده باشند.
عملیات حرارتی یک فرآیند استاندارد برای همه پیچ‌ها است که شامل قرار دادن پیچ‌ها در دمای شدید به منظور سخت شدن فولاد است. نخ ها معمولاً قبل از عملیات حرارتی، با نورد یا برش، زمانی که فولاد نرم تر است، اعمال می شود. نورد به روشی مشابه آهنگری سرد عمل می‌کند و برای شکل‌گیری و رزوه‌کردن قالب فولادی به پیچ‌های رزوه‌ای در قالب نیاز دارد. برش شامل تشکیل نخ ها با برش و برداشتن فولاد است. از آنجایی که عملیات حرارتی خواص فولاد را تغییر می‌دهد تا آن را سخت‌تر کند، استفاده از رزوه‌ها آسان‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر است. با این حال، پردازش نخ پس از عملیات حرارتی به معنای خواص خستگی بهتر است. "عملیات حرارتی می تواند باعث ایجاد علائم حرارتی و آسیب جزئی به پیچ و مهره ها شود"، بنابراین برخی از مشتریان پس از عملیات حرارتی، به ویژه برای کاربردهایی مانند پیچ موتور و سرسیلندر، نیاز به رزوه کشی دارند. این فرآیند گران‌تر است، زیرا شما باید فولاد سخت شده را بسازید، اما رزوه‌ها شکل خود را بهتر حفظ می‌کنند. برای پیچ‌های بلندی که بیش از ده برابر قطر پیچ هستند، عملیات حرارتی می‌تواند فولاد را به شکل دایره‌ای سیم فولادی اصلی بازگرداند. بنابراین، معمولاً لازم است فرآیند صاف کردن را اعمال کنید.
انتخاب درمان سطح به کاربرد پیچ و نیاز مشتری بستگی دارد. معمولاً مشکل اصلی اتصال دهنده ها مقاومت در برابر خوردگی است، بنابراین پوشش گالوانیزه اعمال شده توسط عملیات الکترولیتی یک راه حل رایج است. این فرآیندی است که در آن پیچ در یک مایع حاوی روی غوطه ور می شود و یک جریان الکتریکی برای ایجاد پوشش روی روی پیچ ایجاد می شود. با این حال، درمان الکترولیتی خطر شکنندگی هیدروژن را افزایش می دهد. گزینه دیگر ورق های روی است که مقاومت در برابر خوردگی بالاتری دارند، اگرچه قیمت بالاتری دارند. هنگامی که مقاومت در برابر خوردگی مسئله ای نیست - مانند داخل موتور یا در کاربردهایی که روغن اغلب در معرض قرار می گیرد - استفاده از فسفات گزینه مقرون به صرفه تری است. هنگامی که عملیات سطح اعمال شد، معمولاً می توان پیچ های استاندارد را تهیه کرد. با این حال، طرح های پیشرفته تر ممکن است نیاز به مونتاژ اضافی مانند براکت ها داشته باشند. پیچ و مهره های دیگر نیز به نوعی وصله نیاز دارند، چه یک وصله قفل کننده یا یک وصله مایع. وصله قفل کننده از یک لایه نایلونی ضخیم روی نخ تشکیل شده است که به بهبود چسبندگی کمک می کند. تکه های مایع به بهبود گشتاور تشکیل نخ کمک می کنند. پس از اتمام این مراحل، پیچ کامل است. اکنون تنها چیزی که باقی می‌ماند نوعی کنترل کیفیت برای اطمینان از ثبات و سازگاری قبل از بسته‌بندی و ارسال پیچ‌ها است.
